From

Bu sefer kararlıdır, şeytanın bacağı kırılacaktır. Sabah her zamanki gibi tansaş önünde buluşulur, neşe içinde yürüyüş alanına gidilir. Daha 15 dakika geçmeden, sanki biri arı kovanına çomak sokmuş gibi arıların saldırısına uğranır. Grup şaşkındır . Herkes az yada çok ısırılmıştır. Ama 2 kişi kafa ve boyun bölgesinden o kadar çok ısırılır ki ,artçı (yani yazar) geri dönme kararı alır. Diğer grupla vedalaşılır, 3 kişi geri dönüşe geçer. Yazar o kadar dehşet gözlerle yanındakilere bakar ki sonunda yazarın ablası "ölsek ölürdük, meraklanma" diyerek onu rahatlatır.Ana yola 5 dakika kala bir de köpekle boğuşurlar. Sıkı yere basılmasa rahatlıkla yere yatıracak güçte olan köpek, sahibine göre bize sevgi gösterisi yapıyor olsada arılardan sonra ikinci darbe gibi gelmiştir. Köpek tarafından da ısırılmadan ana yola çıkılır.Pazar sabahı bomboş yolda beklenir. Geçen bir kaç arabaya otostop çekilir. haklı olarak kimse almaz. Sonunda Migros'un kamyonu durur, bu 3 arı zadeyi Torba kavşağına kadar bırakır. Oradaki otostop denemeside, Kırşehir otobüsünün almasıyla garajlarda son bulur.Hemen arabaya binilir ,ama oda ne ! arka lastik neredeyse yerle birdir. Önce lastikçiye , arkadanda Bodrum devlet hastanesinin aciline gidilir. Laf aramızda burada yazar kendini, yaramaz çocuklarını doktora götürmüş biri gibi hisseder . İğneler yapılır, hastabakıcı "biraz yakabilir" diye uyarır , ama kimin umrundadır . Zaten herkesin her tarafı yanmaktadır. Ve yazar gene Oyuklu yapamadan evine döner.Belki zirveyle ilgili anlatacak hiçbirşeyi olmayacaktır, ama ömrünün sonuna kadar anlatabileceği bir arı macerası olacağı kesindir:))))) Hikaye burada bitti sanmayın, yazar ertesi sabah uyandığında, kolundaki şişliğe inanamaz, öğleye kadar umursamaz. Kol, yazara inat öyle şişer ki ,akşam üzeri yazar kolunu bükemez duruma gelir. Tekrar acilin yolu tutulur, yazarda iğneden nasibini alır. Ve Oyuklu macerası üçde üç iğneyle , burada sona erer....